منوی اصلی

آرشیو مطالب

پیوندها

  RSS  

 

بنا م خدا                                                                  

بمنا سبت چها رده همین سا لروز شها دت سمبو ل مقا وت و عدا لت رهبر فر زانه و تک دانه ما شهید مزا ری می خو اهم به چند صفت و فضیلت که ایشا ن را از دیگر ا ن جدا می کند اشاره ای داشته با شم .

آ ری رهبر شهید ما دارای صفا ت و فضا یل فرا وان بود، که بیا ن آنها ا ز توا نایی  من برو ن است .

رهبر شهید از نظر علم و عمل ، درک عمیق معر فتی و نیز تقو ای عملی و علمی از بزر گترین رهبر ا ن سیا سی و دینی جا معه یی ما افغا نستان بشما ر می آ مد . ایشا ن هم چنین در اند یشه دینی و تهذیب نفس ، شجا عت ، درک زمان و شرا یط  ، شنا خت جا معه خو صاً جا معه یی افغا نستا ن ، رأفت و عطو فت با دو ستان ، شد ت و قا طعیت با دشمنا ن دین و کشور کم نظیر بود .

صبر :

إ را ده آ هنین و پو لا دین وی که ریشه در ایما ن و اتکا یش به خدا و ند دا شت اجا زه نمی دا د هچ ما نع در عملی سا ختن اهدا ف بلند و مقا صد و لا یش که هما ن عدا لت اجتما عی و حکو مت ملی بود جلو دار شود  .

مزاری شهید در عین زما ن انسا نی بسیا ر مهر با ن سر شا ر ا ز عطو فت، خو یشتن دار و پر هز کار دو را ن خویش بو د و صبر و ا ستقا مت مانع از آ ن بود که سخت ترین حو اد ث، کوچک ترین خلل و و قفه ای در اراده محکم ایشا ن در رسید ن به هد ف مقدس اش ایجاد کند.

قا طعیت و دور نگری رهبر شهید :                                                                                    

زما نی که ایشان امری را به مصلحت جا معه ، مردم و کشورش تشخیص می داند ، اگر دیگران هم با آ ن مخا لفت می کردند ، با قا طعیت تمام بدو ن تر س و واهمه یی آ ن را دنبال  کرده و آنجام می دادند.

بعد از شکست حکو متی دست نشا نده ای شوروی سا بق ا ز کشور ، اکثر یت به این با ور بودند که ما پیروز شدیم و افغا نستا ن آ زاد و مستقل شده و این پیروزی را جشن می گرفتند.

اما مزاری می فر مود : که این پروزی یک پیروزی ظا هری است نه پروز ی و اقعی چون ملت افغا نستان بعنوا ن یک ملت مسلمان  تنها خواسته  اش برون رفتن کمو نیستها از کشور و سقوط دولت کمونیست نیست .

 با به ای شهید :

بر ای اینکه من معتقدم و با ورم این است که مردم افغا نستان چون مسلمان است ، بلا ترین و خوبترین حکو مت ملی و مردمی در افغا نستان حکو مت اسلا می است. قا طبهء مردم ما اسلام را می خو اهندو خوا هان پیا ده شدن اسلام اند.

غیر از این هیچگو نه حکو متی را این مردم نمی خواهند و نخوا هند خوا ست .حکو مت ها یکه قبل از این بو جود آ مده اند  صر فا به نام اسلا می بو ده اند و در وا قع حکو مت اسلا می نبوده اند .لهذا این حکو مت های گذ شته نه حکو مت اسلا می بو دند و نه ملی . امروز در شرا یطه که ما بسر می بریم که دنیا پیروزی ما را قبول دارد متأ سفانه در افغا نستا ن حکو مت اسلا می و جود ندارد.وقتکیه حکو مت اسلا می وجود ندارد، حکو مت ملی هم بو جو د نیا  مده است. پس با ید برای یک حکو مت ملی مردمی که

هما نا حکو مت اسلا می است مبا رزه کرد .

آ ری ایشا ن در افغانستان که خوا سته و آ روزی تما می ملت و مردم اش حکو مت اسلا می بو ده تا آ خرین نقس اسرار دا شت حکو مت اسلا می . چون مدل حکو مت های دیگر در کشور را مسا وی با انحصار ، بر تری خو اهی و نظا م ظا لمانه وو حشیا نه می دانست و لهذا در تما می سخنرا نیها یش و مصا حبه ها یش داد از حکو مت اسلا می عدا لت اجتما عی ، افغانستان آ زاد ، مستقل و سر بلند می زد . مگر تحقق عدا لت اجتما عی بدو ن،حقوق شهر وندی و و حدت ملی امکان دارد ؟ و حدت ملی که ما افتخا ر داریم و حق هم داریم که افتخار کنیم که برای اولین بار در کشور رهبر شهید ما مطرح سا خت . و حدت ملی یعنی افغا نستا ن خانه مشتر ک همه ای آ قوام و ملیت ها ی سا کن در آن  و این بدون یک حکو مت ا سلا می امکان ندارد . از این رو بود که ایشان با قا طعیت تما م و بدون ترس و هراس می فر

مود: ملت و مردمی افغانستان به پیروزی نها یی که آ روزی شان بود و برای آ ن شهید دادند قر با نی های فروانی را متحمل شدند نر سید ه اند.

 چهره مرد می رهبر شهید :

از ویژه گیهای رهبر عزیز ما آ میختگی بعد معنوی و الهی با رو ح مردم داری ایشان بود . مزا ری پیو سته و در تمام دورا ن حیا ت اش، در تما می عر صه ها و صحنه ها ی از زند ه گی خویش خود را خد مت گزار، خا دم و عا شق مردم ، کشوروو طن خویش می دا نست ، هچ منا فع جدا از منا فع ملت و مردم برا ی خودش نمی دید « من در این جا برای شما می گو یم که:من هچ منا فعی غیر از منا فع شما ندارم . و با ز می فر ما ید که از خدا هچ و قت نخوا سته ام که من بدون شما،به جا یی بروم تا جان خود را نجا ت دهم و شما را در معر که تنها بگذ ارم ،نه ، این رااز خدا نخوا سته ام. خوا سته ام که در کنار شما ،خونم اینجا بریزد و در بین شما کشته شوم. و خارج از کنار شما ،زنده گی برا یم هچ ارزش ندارد. 

 مرازی نتنها یک رهبر  سیا سی بود که یک رهبر دینی و مذهبی هم بود . ایشان ایما ن به خدا،بنده گی خدا و رضا یت خدا را منو ط و مشروط به رضایت خلق می دا نست . با به شهید خد مت به خلق ،

مردم و کشور . مخصو صا خدمت مردم  ما در افغانستان را تکلیف شرعی ،و جدانی و اخلا قی خویش می دانست.

و در نها یت کلام، مزا ری یک رهبر نمو نه وانسان کا مل در جا معه ای ما افغا نستا ن بود . او سمبول عدالت خو اهی و فر یاد رسا یی آ زادی ، استقلا ل و تما میت ارضی در افغا نستان بود .

مردی به این عظمت را، نه تنها سیا ست های خا رجی و قدرت های بیرونی بلکه جنا ح ها و سیا ست های دا خلی هم بر داشت نتو انست . سیا ست های دا خلی با پشتبا نی سیا ست ها  و قدرت های بیرونی این اولین و شاید آ خرین فر یاد عدا لت خو اهی را در افغا نستان ،که بزگترین ما نع بر ای دست یافتن اهداف و مقا صد ضد بشری خویش می دید ند به  شها دت رساندند.

 بله مزا ری را همرا با یا ران با و فا و متعهد ش بو ضیع بسیار بد به شها دت رساندند  و لی فریا د عدا لت خو اهی وو حدت ملی  او  را  نتو انستند که از بین بیبرند

انشا الله هر گز نخوا هد  توانست این فریا د خدا یی را ضعیف کنند .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط رفیعی لومانی در دوشنبه هفدهم فروردین 1388  |